In gesprek over generaties, zichtbaarheid en toekomst tijdens het Rotterdams Boekenbal
Tijdens het Rotterdams Boekenbal, in het kader van de Boekenweek met het thema ‘Mijn generatie’, ging ik in gesprek met Vijay Gangadin over het boek De reis van generaties: 50 jaar Hindoestanen in Nederland. In een reeks gesprekken stond de vraag centraal: wie zijn wij als generatie – en wat geven we door?
Het was voor mij een bijzondere eer dat Vijay Gangadin, als samensteller van het boek, ervoor koos om juist met mij dit gesprek te voeren. Samen spraken we over de aanleiding van het boek, de verschillende generaties binnen de Hindoestaanse gemeenschap en de verhalen die daarin samenkomen.
Het boek verschijnt in een bijzonder historisch moment. Op 25 november is het vijftig jaar geleden dat Suriname onafhankelijk werd van Nederland. In de jaren rond die onafhankelijkheid was er veel onzekerheid: hoe zou de Hindoestaanse gemeenschap haar plek vinden in Nederland? Gezinnen moesten zich opnieuw verhouden tot een andere samenleving, met andere normen en verwachtingen, terwijl zij tegelijkertijd hun eigen waarden probeerden te behouden.
De reis van generaties brengt deze ontwikkeling in beeld. Verschillende stemmen, van binnen en buiten de gemeenschap, reflecteren op vragen als: hoe heeft deze gemeenschap zich weten te vestigen, wat kenmerkt de verschillende generaties en hoe wordt er naar de toekomst gekeken?
Zo beschrijft Kanta Adhin de kracht en emancipatie van vrouwen binnen de gemeenschap, spreekt Henna Mathura over de veranderingen binnen het gezin, en reflecteert Wim Deetman op de positie van de Hindoestaanse gemeenschap in Nederland. Ook wordt de vraag gesteld wat verschillende gemeenschappen van elkaar kunnen leren en wordt stilgestaan bij thema’s als ondernemerschap en maatschappelijke betrokkenheid.
In mijn gesprek met Vijay kwam een belangrijke rode draad naar voren: de combinatie van kracht en onzichtbaarheid. De Hindoestaanse gemeenschap wordt vaak gezien als goed geïntegreerd en hardwerkend, maar blijft tegelijkertijd onderbelicht in het publieke debat. Juist daarom is het delen van deze verhalen zo belangrijk.
Vanuit mijn eigen bijdrage aan het boek werd ingezoomd op mijn persoonlijke pad: van mantelzorger naar iemand die bewust koos voor eigen ontwikkeling. De vraag die daarbij centraal stond – en die breder speelt binnen de gemeenschap – is hoe je de balans vindt tussen ‘er zijn voor de ander’ en ruimte maken voor jezelf.
Ook spraken we over zichtbaarheid, met name van vrouwen en meisjes. Ik heb benadrukt dat het essentieel is dat zij niet alleen gezien worden, maar ook de ruimte krijgen om hun eigen keuzes te maken.
Daarnaast keken we vooruit. Wat staat de volgende generatie te wachten? Nederland biedt veel kansen en vrijheid, maar het vraagt ook iets van ons om die kansen door te geven en toegankelijk te maken voor iedereen.
De gesprekken onderstreepten hoe verhalen generaties met elkaar verbinden en helpen om onze plek in de samenleving beter te begrijpen.
Het boek De reis van generaties is te verkrijgen via:
👉 https://dereisvangeneraties.nl/
